🕉 ప్రపంచం మారదు... దృష్టి మారాలి(ముండకోపనిషత్ – 18వ రోజు)

🕉 ముండకోపనిషత్ – 18వ రోజు

శీర్షిక:

పరమాత్మ ఎప్పుడూ నిష్కలమే… సకలంగా కనిపించేది మన దృష్టి భ్రాంతే

మొదటి భాగం – సారాంశం 

ఈ భాగంలో ఉపనిషత్తు ఒక గొప్ప రహస్యాన్ని తెలియజేస్తుంది.

పరమాత్మ ఎక్కడో దూరంలో లేడు. ఆయన మన బయట మాత్రమే కాదు, మన బుద్ధి గుహలో కూడా ఎప్పుడూ ఉన్నాడు. అయినా మనకు ఎందుకు కనిపించడం లేదు? ఇదే ప్రశ్నకు ఈ బోధ సమాధానం ఇస్తుంది.

సమస్య పరమాత్మలో లేదు; మన దృష్టిలో ఉంది.

కళ్లతో, మాటలతో, ఇతర ఇంద్రియాలతో, తపస్సుతో, కర్మలతో పరమాత్మను చూడలేమని ఉపనిషత్తు చెబుతుంది. ఎందుకంటే ఇవన్నీ పరిమితమైన సాధనాలు; కానీ పరమాత్మ అపరిమితుడు.

అయితే ఆయనను ఎలా తెలుసుకోవాలి?

"జ్ఞాన ప్రసాదం" — నిర్మలమైన, ప్రశాంతమైన, కలుషితం కాని జ్ఞానం ద్వారానే.

ఇక్కడ "నిష్కలం" అనే పదం చాలా ముఖ్యమైనది.

నిష్కలం అంటే భాగాలు లేనిది, అఖండమైనది.

సకలం అంటే భాగాలుగా కనిపించేది.

ఉదాహరణకు ఒక అద్దం పగలక ముందు ఒకటిగానే కనిపిస్తుంది. పగిలిన తర్వాత ఎన్నో ముక్కలుగా కనిపిస్తుంది. కానీ అద్దం స్వభావం మారలేదు; మారింది మనకు కనిపించే రూపం మాత్రమే.

అలాగే పరమాత్మ ఎప్పుడూ అఖండుడే. కానీ మన అజ్ఞానం వల్ల ఆయన అనేక నామరూపాలుగా, ప్రపంచంగా కనిపిస్తున్నాడు.

అందుకే ప్రపంచాన్ని మార్చాలని ప్రయత్నించడం కాదు సాధన. ప్రపంచాన్ని చూసే దృష్టిని మార్చుకోవడమే నిజమైన సాధన.

తాడు ఎప్పుడూ తాడే. చీకటిలో అది పాములా కనిపించడం తాడి తప్పు కాదు; చూసే మనిషి భ్రాంతి. అలాగే ప్రపంచం ఎప్పుడూ పరమాత్మే. అది వేరే ప్రపంచమైపోలేదు. మన అజ్ఞానమే దానిని వేరుగా చూపిస్తోంది.

ఈ భాగం యొక్క ప్రధాన బోధ

> "పరమాత్మను మార్చాల్సిన అవసరం లేదు; మారాల్సింది మన దృష్టి మాత్రమే. అజ్ఞానం తొలిగితే ప్రపంచమే పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా ప్రత్యక్షమవుతుంది."

🕉 ముండకోపనిషత్ – 18వ రోజు

రెండో భాగం

ఈ భాగంలో గురువు అద్వైతంలోని అత్యంత లోతైన రహస్యాన్ని వివరిస్తారు.

మనం దేవుణ్ని ప్రపంచానికి వేరుగా, ఎక్కడో ఒక చోట ఉన్న వ్యక్తిగా ఊహించడం వల్లే సమస్య మొదలవుతుంది. నిజానికి పరమాత్మ ప్రపంచానికి వేరుగా లేడు; ప్రపంచమే పరమాత్మ స్వరూపం.

అజ్ఞానం వల్ల మనం మూడు భేదాలను సృష్టించుకున్నాం:

జీవుడు (నేను)

జగత్తు (ప్రపంచం)

ఈశ్వరుడు (దేవుడు)

ఈ మూడు వేర్వేరుగా కనిపించడం ద్వైత దృష్టి. ఇవన్నీ ఒకే ఆత్మస్వరూపమని గ్రహించడమే అద్వైతం.

అందుకే ప్రపంచాన్ని మార్చాలని ప్రయత్నించడం వ్యర్థం. మార్చాల్సింది వస్తువు కాదు; దాన్ని చూసే మన దృష్టి.

తాడును పాముగా చూసినప్పుడు తాడు మారిపోలేదు; మారింది మన భావన మాత్రమే. అలాగే పరమాత్మ ఎప్పుడూ పరమాత్మగానే ఉన్నాడు. మన అజ్ఞానం వల్లే ప్రపంచంగా కనిపిస్తున్నాడు.

సాధన అంటే ప్రపంచాన్ని వదిలిపెట్టడం కాదు; ప్రపంచాన్ని పరమాత్మగా చూడడం నేర్చుకోవడం.

కర్మ, ఉపాసన, యోగం ఇవన్నీ పరమాత్మను సృష్టించడానికి కావు. మనలోని అజ్ఞానం, రాగద్వేషాలు, భేదదృష్టిని తొలగించి మనస్సును శుద్ధి చేయడానికి మాత్రమే.

మనస్సు శుద్ధి చెందినప్పుడు జ్ఞానం "జ్ఞానప్రసాదం"గా మారుతుంది. అప్పుడు సకలంగా కనిపించే ప్రపంచమే నిష్కల పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా అనుభవమవుతుంది.

ఉపనిషత్తు చివరగా మరో గొప్ప విషయాన్ని చెబుతుంది. మన శరీరంలో ప్రాణశక్తి ఐదు విధాలుగా పనిచేస్తున్నట్లే, అదే శరీరంలోని హృదయగుహలో పరమాత్మ కూడా సన్నిహితంగా ఉన్నాడు. బయట వెతకాల్సిన అవసరం లేదు; తనలోకి తిరిగిన మనస్సే ఆయనను దర్శిస్తుంది.

ఈ భాగం యొక్క ప్రధాన బోధ

> "ప్రపంచాన్ని మార్చడం సాధన కాదు; ప్రపంచాన్ని పరమాత్మ స్వరూపంగా చూడగల దృష్టిని సంపాదించుకోవడమే నిజమైన అద్వైత సాధన."

🕉 ముండకోపనిషత్ – 18వ రోజు

మూడో భాగం

ఈ భాగంలో ఉపనిషత్తు అద్వైతం యొక్క అత్యంత లోతైన రహస్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది.

మనకు ప్రపంచం, జీవుడు, దేవుడు మూడు వేరువేరుగా కనిపిస్తున్నాయి. కానీ అది వాస్తవం కాదు; మన దృష్టిలోని భేదభావమే ఆ విభజనను సృష్టించింది. నిజానికి ఈ మూడూ ఒకే పరమాత్మ స్వరూపం.

పరమాత్మ ఎక్కడో దూరంలో లేడు. ప్రపంచాన్ని "జగత్తు", మనల్ని "జీవుడు", ఇంకొకరిని "దేవుడు" అని విభజించినది మన మనస్సే. ఈ పేర్లు, భేదాలు తొలగితే మిగిలేది ఒక్క అఖండ చైతన్యమే.

అందువల్ల సాధన అంటే ప్రపంచాన్ని మార్చడం కాదు; ప్రపంచాన్ని చూసే మన దృష్టిని మార్చుకోవడం. తాడును పాముగా చూసినప్పుడు తాడు మారిపోలేదు; మారింది మన అపోహ మాత్రమే. అలాగే పరమాత్మ ఎప్పుడూ మారడు. మారేది మన అవిద్య మాత్రమే.

కర్మ, ఉపాసన, యోగం, భక్తి ఇవన్నీ పరమాత్మను సృష్టించడానికి కావు. మనలోని అజ్ఞానం, రాగద్వేషాలు, భేదదృష్టిని తొలగించి మనస్సును శుద్ధి చేయడానికి మాత్రమే.

మనస్సు విశుద్ధమైతే జ్ఞానం "జ్ఞానప్రసాదం"గా మారుతుంది. అప్పుడు ప్రపంచం సకలంగా కాక, నిష్కల పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా అనుభవమవుతుంది. అదే నిజమైన ధ్యానం.

ఉపనిషత్తు ఇంకా చెబుతుంది—పరమాత్మను బయట వెతకవద్దు. ఐదు ప్రాణాలుగా ఈ శరీరాన్ని ధారపోసి నిలిపిన ఆ జీవశక్తి వెనుక ఉన్న చైతన్యమే పరమాత్మ. అదే హృదయగుహలో ప్రకాశిస్తోంది. దానిని విశుద్ధమైన అంతఃకరణంతో మాత్రమే గ్రహించగలం.

ఈ భాగం యొక్క ప్రధాన బోధ

> "ప్రపంచాన్ని మార్చాల్సిన అవసరం లేదు; ప్రపంచాన్ని పరమాత్మ స్వరూపంగా దర్శించే దృష్టిని పెంపొందించుకోవడమే అద్వైత సాధన."

🕉 ముండకోపనిషత్ – 18వ రోజు

నాలుగో భాగం

ఈ భాగంలో ఉపనిషత్తు మనిషి అంతరంగంలోని జ్ఞానం, చిత్తశుద్ధి మరియు సంకల్పశక్తి గురించి అద్భుతమైన బోధను అందిస్తుంది.

జ్ఞానం బయట నుంచి వచ్చేది కాదు; అది మన హృదయంలోనే నిత్యంగా ఉంది. కానీ మనస్సు అజ్ఞానం, మలినాలు, కోరికలు, భేదభావాలతో కప్పబడి ఉండటంవల్ల ఆ జ్ఞానం వెలుగులోకి రావడం లేదు. అందుకే శ్రవణం, మననం, ధ్యానం ద్వారా ఆ అంతరంగ జ్ఞానాన్ని మేల్కొలపాలి.

చిత్తం శుద్ధి చెందినప్పుడు మనస్సు అసాధారణ శక్తిని పొందుతుంది. అప్పుడు సంకల్పం బలపడుతుంది. ఉపనిషత్తు చెప్పేది ఏమిటంటే, పరిశుద్ధ మనస్సు కలిగిన జ్ఞాని కోరినది సహజంగానే సిద్ధిస్తుంది. ఎందుకంటే అతని సంకల్పం వ్యక్తిగత కోరిక కాదు; పరమాత్మ సంకల్పంతో ఏకమై ఉంటుంది.

నారద మహర్షి, మార్కండేయ మహర్షి వంటి మహర్షుల కథలు కల్పిత కథలు మాత్రమే కావు; చిత్తశుద్ధి, జ్ఞానం, సంకల్పసిద్ధి పొందిన జీవన్ముక్తుని స్థితిని తెలియజేసే ఆధ్యాత్మిక చిహ్నాలు. అలాంటి మహర్షి ఎక్కడికైనా వెళ్లగలడని చెప్పడం, శరీర ప్రయాణం కాదు; మనస్సు పరిమితులను దాటి స్వేచ్ఛగా విహరించే చైతన్య స్థితిని సూచిస్తుంది.

అందువల్ల సాధకుడు బయట అద్భుతాల కోసం ఎదురు చూడకుండా, తన మనస్సును శుద్ధి చేసి, లోపల ఉన్న జ్ఞానాన్ని వెలికితీయాలి. అదే నిజమైన ఆధ్యాత్మిక పురోగతి.

ఈ భాగం యొక్క ప్రధాన బోధ

> "జ్ఞానం బయట నుంచి రాదు; చిత్తశుద్ధితో లోపలున్న జ్ఞానం వెలుగులోకి వస్తుంది. అప్పుడు మనస్సు పరమాత్మ సంకల్పానికి సాధనమై, జీవితం సహజంగా పరిపూర్ణత వైపు నడుస్తుంది."

ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః 🙏